Van treinen, overwegen en ongelukken

Spelen kan hij wel, die pleegzoon van ons.
Het liefst wil hij natuurlijk pleegvader helpen met klussen.
Of dat ze samen gaan voetballen aan de overkant van de straat.
Daar is een voetbalveldje, heel handig.

Een rails bouwen kan hij ook goed.
Als die rails er eenmaal ligt, komen de treintjes erop, maar ook de auto's moeten over de overweg.
Dat is een serieuze aangelegenheid:
 eerst een auto, dan de trein en dan weer een auto.
Soms botst de trein tegen een auto die had moeten wachten en toch doorreed.
Het echt leven wordt nagespeeld.

Hij heeft goed overzicht en goed inzicht!

Kind-Kinder-Kinderen

Pleegzoon en kleinzoon spelen samen. Dat de één Duits spreekt en de ander Nederlands speelt vrijwel geen rol.
Plotseling ontstaat er een soort discussie.
Ze praten over hoeveel kinderen bij ons zijn.
Pleegzoon zegt: Wenn Du wieder zuhause bist, gibt's nur mir, ein Kind.
Wenn Du hier bist gibt's zwei Kinder.

Neeee, zegt kleinzoon, het is één kind en twee kinderen. Je zegt het fout, jij zegt Kinder.

Grappig ze hebben allebei gelijk.

Nee, nee en nog eens nee!!!

Al bijna 3 maanden woont onze pleegzoon van ruim 3 jaar bij ons. Hij is niet makkelijk om mee om te gaan. Hij wil eigenlijk alleen doen waar hij zin in heeft, heeft grote moeite met gezag, komt niet zelf tot spelen en is grensoverschrijdend in zijn gedrag.
In een zin beschrijf ik een kind met een behoorlijk hechtingsprobleem.
Een van de vervelendste dingen vind ik zijn gegil, gehuil en driftbuien als hij zijn zin niet krijgt. Natuurlijk werk ik daar hard aan, maar dit gedrag is toch behoorlijk hardnekkig.
Om hem tot spelen te krijgen heb ik een grote poster gemaakt met een aantal onderdelen, zoals: met duplo spelen, boekjes kijken, een tekening maken, buiten spelen en TV kijken.
Alleen TV kijken bevalt hem en dus beginnen we daarmee, ik zet de wekker en na een half uur moet hij dan bv buiten spelen. De TV gaat uit en EE en z´n pleegbroertje JJ, die een jaar jonger is dan hij en nu 3 weken bij ons woont, naar buiten. Ik vertel vlak voor het afgaan van de wekker dat hij straks naar buiten gaat, lief gaat spelen en niet gaat zeuren bij de schuifpui.
Dat moet ik wel zeggen anders levert het zeker een driftbui op, in ieder geval veel gezeur.
Als de EE en JJ buiten spelen zet ik de wekker pas als het echt te gek wordt of als ik merk dat hun gedrag de spuigaten uitloopt of ze elkaar alleen maar dwarsliggen.
Als ze lief buiten spelen zet ik natuurlijk geen wekker, maar dat gebeurt niet vaak, helaas.
Daarna laat ik hem een poosje TV kijken, terwijl ik hem weer voorbereid op wat na de wekker gaat komen. En wat ik verwacht van z´n gedrag.
Als ik dit niet doe en hem de vrije hand geef komt hij niet tot spelen. Dan rent hij door het huis en weer naar buiten, gooit van alles om, plaagt z´n pleegbroertje en schreeuwt steeds meer en harder.
Kan echt door het rooie lint gaan.
Zodra de wekker gaat begint hij Nee te gillen en regelmatig heeft hij een driftbui. Nee, nee en nog eens nee!

Soms vraag ik me af waar ik aan begonnen ben en soms denk ik: Wat is er toch met je gebeurd dat je je zo onveilig voelt en niet je kunt overgeven aan je spel? Dat je zelfs niet wilt spelen?

De pamper kan weg, ik ben groot

De pamper kan weg, zegt mijn pleegzoon, nu ben ik groot. Zijn donkerbruine ogen stralen en hij lacht van oor tot oor. Al bijna twee weken heb ik dit vrolijke, eigenwijze en gezellige mannetje in huis. Om tijdelijk voor te zorgen.
Hij is drie-en-een-half en overdag is hij zindelijk, gaat uit zichzelf naar de wc. Bij de overplaatsing kreeg ik wat pampers voor de nacht mee, want ´s nachts zou het zindelijk zijn nog niet lukken. Maar na 10 droge nachten kan ik zijn zelfvertrouwen wel een stimulans geven.
Samen gooien we de laatste, inmiddels kapotte pamper weg. Want ook al is zo´n ding ´s morgens droog, na 2 nachten is hij niet meer te dragen.

Hij spreekt goed en op niveau, dus ik kan hem goed verstaan. Hij begrijpt mij niet altijd, want zijn duits is stukken beter dan het mijne. Hij zegt dan ook nogal eens: Was sagst Du? Dan heb ik kennelijk het verkeerde woord gebruikt of een hele foute zin gemaakt.
Ik heb al heel wat van hem geleerd, vooral het gewone huis- tuin- en keukenduits.

Hij is eigenwijs en zelfbepalend: hij heeft waarschijnlijk vaak voor zichzelf moeten zorgen of voor zichzelf moeten opkomen, maar hij laat zich, na een beetje aandringen, toch ook wel gezeggen. Want samen iets doen, samen kletsen vindt hij heerlijk.

Hij kan wel spelen, maar alles is vluchtig en chaotisch. Hij rent vaak heen en weer, wil graag dat ik voortdurend in zijn buurt ben. Wat logisch is, gezien zijn eerste onveilige jaren.
Buiten spelen doet hij graag, behalve als ik zeg dat hij maar even buiten moet gaan spelen. Dan protesteert hij voluit, want je gaat natuurlijk niet zomaar doen wat je pleegmoeder zegt.
Ik geniet echt van hem en ook van het werken met hem, de vooruitgang en ontwikkeling die hij hier meemaakt.

Maandagmorgen gaan we samen met de trein naar Düsseldorf, maar het kantoor van de Diakonie voor de bezoekregeling. Zijn moeder is er dan ook en dan hebben ze samen een uurtje in de speelkamer, wel onder toezicht van een pedagoge of maatschappelijk werkende. Ik ga dat uurtje de stad in. Ik ben benieuwd hoe moeder en kind op elkaar reageren en hoe hij na bezoekje zal reageren. Dat kan soms heftig zijn.

Wat er met hem gaat gebeuren weet ik niet, waarschijnlijk wordt de uithuisplaatsing officieel en zal hij opgevoed worden in een pleeggezin. Zolang dat nog niet zeker is blijft hij bij mij.